آواها، نواها و سازهای موسیقایی

‏هنگامی که پژوهش”بررسی موسیقی در آیین مهر و چند گوشه دیگر” به انتها رسید در مقدمه کتاب عنوان شد، بخشی دیگر از تاریخ موسیقی این مرز و بوم به رشته تحریر در خواهد آمد؛ اما گذر ایام و اتفاقات غیرقابل پیش‏بینی و انجام کارهای پژوهشی دیگر باعث شد که این کار انجام نشود؛آواها، نواها و سازهای موسیقایی
بنابر این به مرور زمان تصمیم گرفتم کار نیمه کاره چندین سال پیش را به اتمام برسانم؛ اما باز با توجه به شرایط نامساعد کاغذ و گرانی آن صفحات زیادی از کتاب را حذف کردم تا این کتاب در این برهه از زمان ‏بیش از حد گران نشود.

البته بیشتر موضوعات کتاب در مورد موسیقی سرزمین ایران است و در بخش‏هایی ‏نیز بر مبنای ضرورت مطالبی از کشورهای دیگر در رابطه با موضوع مورد بحث به صورت خلاصه و چکیده عنوان شد.
همچنین قابل ذکر است که این کتاب را به پدر بزرگوارم شادروان حسین دانای علمی تقدیم کردم که عاشق موسیقی و همین‏طور شاعران این مرز و بوم به ویژه فردوسی، سعدی و حافظ بود.

او بیشتر اشعار فردوسی و سعدی را از بَر داشت و در ورزش باستانی (ورزش زورخانه) فعال و صاحب نظر بود؛ بنابر این در هنگام سخن گفتن اشعاری مناسب را بر مبنای پند و اندرز و ذوق طناز خویش به کار می‏برد،
چنان‏که اهل ورزش از جمله یاران ورزش باستانی زورخانه از این موضوع ‏به خوبی آگاهند و هنگامی‏ که ذکر خاطرات می‏شود از این خصیصه و طنزهای ظریفش سخن به میان می‏آورند و من در نوجوانی همیشه آرزو می‏کردم تا روزی مانند او بتوانم گفتار را همراه با شعر بیان کنم.
البته از نقش مادرم “ماه طلعت بهمنی” ‏نیز در خواندن کتاب، مجله ها ‏و سینما و غیره نمی‏توان غافل شد، چون که او نیز به همراه پدرم ‏نقشی بسیار اساسی در تربیت فرزندان خویش داشت.

پدرم در تحقیقات ‏کتاب‏های‏ “بندر شهسوار”، “‏فرهنگ عامه مردم تنکابن”، “موسیقی، کار و زندگی” تا آنجایی که می‏توانست، دوستان و افرادی را که سنی از آن‏ها ‏گذشته بود و آگاه ‏به مسائل فرهنگ و آداب و رسوم و ترانه ‏های ‏محلی و موارد دیگر بودند را معرفی می‏کرد که بدین طریق توانستم از دانش آن‏ها ‏در این نوشتار بهره ببرم یا پدرم برای مصاحبه با دوستانش که زمانی سر پهلوان کشتی بودند با من همراه و در آن نشست بعضی از آداب و نکات را یادآور می‏شد به این دلیل کتاب را به ‏او تقدیم می‏کنم در انتها از همسر ایران شناسم دکتر فرشته عبدالهی که با صبر و بردباری کماکان مرا در طی سال‏ها‏ تحمل کرد، سپاسگزارم. ‏